Escobar

Karadeniz deplasmanlarının heyecanı, coşkusu, zorluğu başkadır. Ülkemizin en kuzey bölgesi bu sene 4 takımla temsil ediliyor Süper Lig’de. Üst ligin kıdemli takımlarından Samsunspor deplasmanındaydı bu hafta Galatasaray. Acaba lider geldikleri bu maç öncesi ‘olmazı’ gerçekleştirecek kadar zorlanacaklarını akıllarından geçiriyorlar mıydı?

Şehre büyük takım geliyor, bedava bilet dağıtılmış gibi tribünler dolu. Samsunspor’un ileri uç iki elemanları Dr.Jekyll ve Mr. Hyde’I andırıyor. Biri dursa diğeri vuruyor. Dün akşam ilk yarının Jekyll’I Zenke; Galatasaray savunmasını uyutup Hyde – Ekigho’nun isini kolaylaştırınca sistem, düzen değişti. Galatasaraylı oyuncular ‘bir dakika, ne oluyor’ derken tabela ev sahibi lehine 2 farklı skoru gösteriyordu bile..

Afrika kıtasından ithal oyunculardan söz etmişken Eboue’nin yokluğu her anlamda hissedildi dün akşam. Eboue’nin hem Galatasaray ataklarının ve gollerinin üretimindeki katkısı, hem de oturmuş savunma hattının bozulması az kalsın pahalıya patlıyordu. Bu Afrika kupasının tarihleri neden bu kadar saçmadır? Futbol pazarının yükselen yıldızı kıtanın, bu kupa yüzünden kulüplere büyük zarar verdiği aşikâr. Milli takımların asla kulüplerin önüne geçmemesi gerektiğini savunanlardan biri olarak acilen bu soruna yapıcı bir çözüm getirilmeli!

Euro 2008 hala hafızamızın mutlu hatıra köşesinin özel bir yerinde duruyor. Yenik duruma düşüp çevirdiğimiz ve uzatmaların da son saniyesinde gol atıp tur atladığımız maçlar tebessüm ettiriyor bizlere. Ülkemizin motivasyon ve futbolcu psikolojisi bakımından tartışılmaz ismi Fatih Terim’in takımlarının DNA’sında bu özellikler olmazsa olmaz. Devre arası soyunma odasında konuşulanlar çok önemli. Mourinho ve Terim’in oyun anlayışları ve tarzları enteresan şekilde benzerlik gösteriyor. (bkz. Real Madrid – Malaga / Samsunspor – G.Saray)

İlk yarı, liderliğin de getirdiği havayla sahada gezinen takım, ikinci yarı gayet toparlanmış ve kenetlenmiş şekilde çıktı sahaya. Maçı, golleri tekrar etmeye gerek yok. Selçuk İnan’ın Arda’nın da gitmesiyle sorumluluk alıp liderlik ve skor anlamında bu kadar katkı vermesi alkışlanır. Melo gibi ne zaman ne yapacağı belli olmayan bir partnere rağmen performansını her maç daha yukarı taşıyor. Emre ve Semih artık bu takımın as oyuncuları. Engin ve Baros’da sadece futbollarına konsantre oldukları zaman eleştiri yerine övgü alacaklarının farkına varmışlar gibi gözüküyor.

Peki Escobar nereden cıktı? Samsunspor’un gollerinde en az Ekigho kadar katkısı bulunan Sabri Sarıoğlu yüzünden bu başlık. Dün akşam tribünde, ekran karsısında, sosyal medyada herkes astı kesti Sabri için. Zor deplasmanlardan birinde takım arkadaşı Afrika kupasına gittiği için sakatlıktan yeni çıkıp sahaya sürülen Sabri maçın böyle bitmesine en fazla sevinenlerden olmuştur herhalde. Eleştiri tabii ki olacak ama boyutu ve düzeyi beni endişelendiriyor. Kariyerinin zirvesindeyken büyük umutlarla geldikleri 94’Dünya Kupası ikinci maçında kalesindeki tehlikeyi önlemek isterken kendi ağlarını havalandıran Andres Escobar geliyor aklıma. Elendikleri kupa sonrası kendi vatanında yanlışlıkla attığı gol için öldürülen Escobar. Hatası ile dalga geçtikleri için, girdiği tartışma sonucu hayatını kaybeden Escobar. Evet, her oyuncu eleştirilebilir, hatta ıslıklanabilir. Ama mesleği ile alakalı dalga geçmek, hakaret etmek kimsenin hakkı değil. Kendinizi, onların yerine koyduğunuz zaman zaten bu yazı bile anlamsız gelecek. Çamur atmayı değil de sevmeyi öğrenebilmemiz gerek.