Ben Türkiyeli değilim...

Bir ülke düşünün…
Avrupa’dan transferler yapıp, dünyanın en ünlü yıldızlarını hava limanında omuzlarda alıp, ligde oynatıp, yıldızını söndürdükten sonra teneke bağlayıp gönderen ve o yıldızlar Avrupa’da yeniden parlarken ağzı açık izleyenlerden oluşan…

Bir ülke düşünün…
Nüfusu 75 milyon…
Ülkede satılan gazetelerin toplam satışı 5 milyon…
Eşi dostu, akrabası aynı gazeteyi okusa…
Olsun size 10 milyon…
Ya geriye kalan 65 milyon…

Bir ülke düşünün…
Okur yazar oranı hala 100’de yüz değil…
İktidara gelip “Anlı yanlışız” diye caka satanların oranı, yüzde 50’yi bulmuyor…

Bir ülke düşünün…
“28 Şubat muhtırası ne zaman verildi?” diye soran televizyonculara “Haziran’da” diyebilen vatandaşlara sahip…

Bir ülke düşünün…
60 bin gazete satan gazetenin (Cumhuriyet) yazarı katledilince (Uğur Mumcu), tam 1.5 milyon insanı sokaklarda yürüyor…
Ertesi gün, 10 gün sonra, 1 yıl sonra, 20 yıl sonra…
O gazete (Cumhuriyet) hala 60 bin satıyor…

Bir ülke düşünün…
Her gün bir paket sigara içen insanı, onun onda biri parasını ayırıp, bir gazete satın alarak vatandaşlık görevini yerine getirmiyor…
Sonra da bu ülkede demokrasi yok diye dövünüyor…

Bir ülke düşünün…
Gazetecileri içeri atılırken, içlerinde, diğer gazetecileri içeri attıran iddianame yazan gazetecileri de içeri tıkılıyor…

Rahmetli Aziz Nesin yaşasaydı…
Yüzde 60 olayını yeniden gündeme getirirdi…
Hem de yüzde 80 olarak…

Eğer yukarıdaki mantıksızlıklar bu ülkede yaşanıyorsa…
Bunun adına da Türkiyelilik deniyorsa…
Ben Türkiyeli değilim…