Fenerbahçeliler rahat olsunlar, keyiflerine baksınlar..

Spor Toto Süper Lig’in 26. haftasında, liderle arasındaki puan farkını azaltmak için mutlak 3 puanı hedefleyen Fenerbahçe oldukça zorlu bir deplasman olan Kardemir D.Ç Karabükspor’a konuk olmuştu. Aldığı yenilgiyle bu arzusunu gerçekleştiremedi. Ancak Fenerbahçe için sadece 3 puan dışında “play-off” için henüz kayıp sayılacak önemli bir şey yok.

Diğer taraftan ise, ligde küme düşmeme mücadelesi veren ve son haftalarda müthiş çıkış yapan, sahasında oynadığı 7 maçta 16 puan toplayarak müthiş bir iç saha performansı sergileyen, Fenerbahçe için oldukça zor ve dirençli bir rakip olan Kardemir D. Ç Karabükspor ise, maçı kazanma adına müthiş bir futbol sergileyerek hak etmiş 3 puanı almayı başardı. Ve tehlike bölgesinden biraz olsun kurtuldu.

Kardemir D. Ç Karabükspor; maça kararlı ve kazanmaya istekli bir oyun kurgusuyla başladı. Özellikle Mehmet Yıldız ve Cernat gibi, biri fizik güç olarak çok etkili, diğeri top kullanım tekniğiyle oldukça çabuk ve hareketli iki önemli oyuncusuyla, Fenerbahçe kanat bekleri ve stoperlerine önde baskı yaparak rakip savunmayı oldukça zorladılar.

Oyunun merkezini rakip yarı alana kurarak takım presi uygulayıp iyi pas oyunu ile saha parselizasyonunu kendi hakimiyetine geçirip, Fenerbahçe’nin paslaşarak oyun kurmasını ve hücuma çıkmasını engellediler. Öncelikle, Fenerbahçe’nin hücum organizasyonlarında ve gol bölgelerinde iki önemi futbolcuları olan Alex’i Requed ile Sow’u ise Johic ve Mabiala gibi çift stoperleriyle maç genelinde müthiş markaj altına alarak rahat oynamalarına müsaade etmediler. İlave olarakta, aralara ve çaprazlara atılan basit ancak garantili paslarla hem orta göbekten hem de kanatlardan sürekli hücum organizasyonlarıyla rakibi oldukça bunalttılar.

İlk yarı boyunca Fenerbahçe’ye istediği oyunu oynama izni vermeyen ve rakibi sürekli hataya zorlayan ev sahibi ekip Kardemir D. Ç Karabükspor, ilk yarıda bitime iki dakika rakibine oldukça basit iki savunma hatası yaptırıp peş, peşe buldukları iki golle Fenerbahçe’ye büyük şok yaşatarak bu yarıyı 2–0 önde kapatmayı başardılar.

İkinci yarıda ise, tamamen gömülü savunma örneği vererek çok adamla kapanıp savunma güvenliğini ön plana çıkartan bir oyun kurgusuna yöneldiler. Fenerbahçe’nin tek kaleye yakın oynadığı baskılı oyununa iyi direnç gösterdiler. Bu yarıda rakibi üstlerine çektikleri dakikalarda zaman, zaman da ani ve hızlı kontrataklar yaparak skoru artırmaya yönelik girişimlerde bulundular. Hatta bir tanesinde Mehmet Yıldız ile 3. golü bile kaçırdılar.

Bu yarıda skoru koruma adına sergiledikleri savunma ağırlıklı oyun formasyonuyla bir gol yeseler de bu zorlu maçı kazanarak hem altın değerinde bir 3 puan aldılar; hem de iç sahada üst üste tam 5. kez galip gelmeyi başardılar.

Fenerbahçe’ye gelince; oyun formasyonu olarak özellikle maçın ilk yarısı için yazılacak pek pozitif bir şey yok diyebiliriz. Rakibi zorlayacak pek ciddi pozisyonu olmadı. Gerek bireysel olarak ve gerekse takım olarak ciddi bir düşüş yaşayıp çok yavaş, düşük tempoda oynayarak rakip üstünde pek etkili olamadılar. Takım olarak maça konsantre değildiler. Rakibe hiç baskı yapmadan, rahatsız etmeden ilk yarıyı sessiz sedasız kapattılar. Emre ve Gökhan’ın yokluğu takıma negatif olarak yansıdı. Özellikle Fenerbahçe takımını ofansif anlamda ileriye taşıyan Emre’nin yokluğunda Fenerbahçe takımı, orta alanda oyun kurmakta ve topu ileriye taşımakta çok zorlanarak son iki dakikada yenilen şok gollerle bu yarıyı yenik kapatmak zorunda kaldılar.

Ancak ikinci yarıda, ilk yarının tersine daha kararlı, daha hareketli, daha istekli, daha baskılı oyun sergileyen bir Fenerbahçe takımı vardı sahada. Skorun verdiği dezavantajla oyunu forse eden, maça pozitif katkı sağlayan bir Fenerbahçe’yi gördük. Takım olarak iyi pas ve yardımlaşarak oyunu rakip yarı alanda oynayıp ve yaptıkları baskı karşısında Kardemir D. Ç Karabükspor’u iyice geriye yaslandırarak sürekli gol girişimlerinde bulundular. İkili mücadelelerdeki üstünlük, bilinçli alınan fauller, atılan uzaktan şutlar, kenarlardan geliştirilen kanat bindirmeleriyle Fenerbahçe ikinci yarıda golü çok isteyen taraftı.

Maçın kırılma noktası, 68 ve 69. dakikalardı;

Söz konusu dakikalar, sanki ilk yarının son dakikalarında Kardemir D.Ç Karabükspor’un peş, peşe attığı iki gol sahnesinin tekrarı gibiydi. 68. dakikada bir duran top organizasyonundan Alex ile farkı bire indiren Fenerbahçe, bir dakika sonra 69’da penaltı kazandı. Nefeslerin tutulduğu, adrenalinlerin yükseldiği, heyecanların doruk noktalarına çıktığı bu dakikada topun başına geçen oyuncu yine Alex oldu ancak bu kez top direkten dönünce maçta Fenerbahçe’nin aleyhine 2-1 skorla son buldu ve gerisi teferruatta kaldı.

Hani futbol şansı derler ya, işte o şans bu maçta Fenerbahçe’nin yanında değildi. Top istemedi. Oysa bu penaltı golle sonuçlansaydı maçın şekli birden değişecek ve Fenerbahçe giden maçı çevirip galip bile gelecekti ama olmadı.

İşte futbolun enteresanlığı, güzelliği ve bu kadar sevilen bir spor dalı olmasının net kanıtı bu pozisyon ile bir kez daha kanıtlanmış oldu.

Sonuç olarak;

Fenerbahçe aleyhine gerçekleşen bu hesapta olmayan yenilgi, liderle puan farkının açılmasına neden oldu ama “play-off” mücadelesinden Fenerbahçe’ye henüz hiç bir şey kaybettirmedi. Kaybedilen sadece 3 puan oldu hepsi o kadar. Çünkü play-off sistemli bir ligde önemli olan ilk dört. Fenerbahçe zaten bunu garantilemiş. O nedenle kazansa elbette prestij açısından iyi olurdu ancak yenilgide bu sistemde pek önem arz etmiyor.

Elbette, Fenerbahçe’nin aldığı bu yenilgi için doğal olarak şimdi rakip taraftarlar ve bilinçli Fenerbahçe düşmanları, Fenerbahçeli futbolcuların ve taraftarların moralini bozacak bir takım sallamalarda bulunacaklardır. Ancak dikkate alıpta moral bozmaya hiç gerek yok. Boş verin.

O nedenle Fenerbahçeliler rahat olsunlar, keyiflerine baksınlar. Çünkü ağzı olan konuşacak ne yapalım bu işler hep böyle olur.