Adam markajı mı, alan markajı mı?

Türkiye – Belçika maçı esnasında ve sonrasında yapılan bir yorum dikkatimi çekti. “Duran toplarda Belçika alan markajı yapıyor, biz adam markajı… Adam markajı mı kaldı? Dünya Kupası’nda adam markajı yapan bir takım gösterebilir misiniz?”

Elbette gösterebiliriz. Dünya Kupası boyunca özellikle köşe vuruşlarında takımların alan ve adam markajını pek çok kez birlikte uyguladığına tanık olduk. Şampiyon İspanya’nın H Grubunda Şili’yle oynadığı maçın on dördüncü dakikasında Şili’nin kullandığı köşe vuruşu esnasında Joan Capdevilla’nın Jorge Valdiva’yı ceza sahası ön çizgisinden kale sahası sağ çapraz bölgesine kadar adım adım izlemesi pek çok benzer örnekten sadece bir tanesi. Başta şampiyon İspanya olmak üzere, pek çok takım yerine göre alan, yerine göre adam markajını tercih etti ve budan sonra da edecek.

Lisans eğitimlerinde de üzerinde durulan ve İngiliz futbol insanı Howard Wilkinson’un başını çektiği bir düşünce aslında bu. “Köşe vuruşlarında savunmayı öyle yerleştiririm ki, hücum oyuncularına gol vuruşu yapacak en ufak bir alan kalmaz...”

Peki ya doğru yerleşmiş savunma elemanlarından birisi zamanlama hatası yaparsa? Biri çıkıp “Neden adam markajı uygulamıyorsun kardeşim?” demesin. Sabaha kadar tartışılacak türden bir konu aslında. Ama ne olursa olsun her iki markaj şeklinde de odak insan faktörü.

Van Buyten’in kafa vuruşu sonrasında yenen goldeki bu mantıksal yaklaşım tamamen Servet’in O’nu doğru marke edip edememesiyle alakalı. Dolayısıyla bu durumu markajın şekline bağlamak son derece yanıltıcı.

Esas olan şu ki; adam ya da alan markajı, uygulayıcılarıyla değer kazanır ya da kaybeder. Ve tabi ki, neyin doğru olduğu, saha içerisinde ne kadar doğru yapılabildiğine göbekten bağlıdır.