Biliyorum herkes Trabzonspor’un yeni hocasını bekliyor. Gelecektir meraklanmayın, Trabzonspor hocasız kalmaz. Trabzonspor’u çalıştırmak için teknik direktör arıyoruz diye ilan verseniz, kulübün önü teknik adamdan geçilmez. Ancak hoca seçiminden daha önemli işler var. Biliyorsunuz, Fatih Terim, ‘Futbol ekolümüz olsun’ anlamında cümleler etmişti zamanında. Olsun Terim hoca, olsun. Neden olmuyor acaba? Türk futbolunu yönetmek, ‘Fenerbahçe’den Semih ile Galatasaray’dan Arda’yı seçmek değildir herhalde. Eğer iki ayda bir A Milli Takım aday kadrosu açıklayarak ekol olacaksak vah halimize.

Terim hocaya bir yerde suç bulmamak lazım. Kulüpler ekol olma değil, önce kupa kaldırma peşinde oldukları için ekol işi de hikaye oluyor. Bu anlamda en güzel yerde Trabzonspor duruyor(du). Saha içinde dizilişten, verilen taktiği son ana uygulamaya kadar hoş bir oyun sistemi yaratmıştı Trabzonlular. Şampiyon da oluyorlardı, kupa da kaldırıyorlardı. Seyirci de stadlarda ilk kez futbolun farklı oynanabileceğiniz görüyordu.

Ne zaman ki, Trabzonspor’un önüne küçük İstanbul kulübü olma hedefi kondu, ekol olma fırsatını da kaçırdı. Yoksa bugün dünyanın en büyük kentlerinden kariyerli hocaların peşinden koşmazdı Trabzonspor. Bir ekolü olsaydı eğer, sadece bir Şenol Güneş’leri de olmazdı. Kadir Özcan da, ‘Trabzonspor özüne dönmezse bir daha şampiyon olamaz’ diye bir açıklama yapmazdı. O ve onun gibi ekol oluşturmanın arefesine gelenler dünyanın değişik ülkelerinde eşofmanları giyiyor olurdu. Kulüp takımlarından başlayan silsile, milli takımlara ulaşırdı. Sonra o mili takımların oluşturduğu ekoller dünyaya oyuncu ve antrenör ihraç ederdi. Yani bizler, Türkler.

Bir antrenör yetişmiş bu topraklardan, ihraç malı olacak kadar da değerlenmiş. Ama illa onu iç piyasada tüketme derdindeyiz. O orada olduğu sürece değerli bir maden, burada olduğu sürece değersiz bir taş.

Bugünlerde düştük yabancı antrenörlerin peşine, illa sen bizi çalıştır diyoruz. Bu sezon çalıştır, baktık olmuyor gidersin, döneriz bildiğimiz sisteme. Galiba yine yanlış yapıyoruz. Gel bize bir ekol oluştur, gel bize nasıl sonuç alacağımızı öğret, gel bize doğru hedeflerle başarının nasıl geleceğini göster dememiz gerekirken…

Biliyorum kimsenin beklemeye tahammülü yok. O zaman Trabzon kenti ve Trabzonspor, hangi sonuca hangi yöntemle ulaşacağına bir karar versin. Yerli olmadı, yabancı, o da olmadı yerlinin yerlisi, olmadı Ruslar bize yakındır, Gürcüler bizi anlar, Ukrayna soğuktur, limanlar yakındır ile bu iş yine olmayacak.

Sadri Şener ve eski yönetimler, başkanlar bunları bilecek kadar görmüş geçirmiş adamlar. Ama hepsi baskı altında alel acele kararlar vermişler. Sadri Şener de öyle. Doğru ya da yanlış bir karar verecek. Bu kararın Trabzonspor’a maliyetinin ne olacağını da zaman gösterecek.