Galatasaray, yine dört ayağının üstüne düştü. Durarak, mücadele etmeden oynadığı bir maçı net bir skorla kazandı. Kocaelispor, lige yeni çıkmış, tamamen toplama bir takım. İyi isimler yüz beşinci takımlarında dikiş tutturmaya çalışıyorlar. Yine de takımlar bu hataya düşüyor. Üst düzey olmayan yabancılarla birlikte ne yaptığını bilmez bir takım. Oysa gençlere ve kadro istikrarına daha çok önem verseler gelecek adına daha yararlı olur. Günü değil, geleceği kurtarırlar. İşte Galatasaray bu takıma karşı koşmadan kazanmayı başardı.

Galatasaray’da dün ortada kim oynadı, solda kim oynadı ya da sağda kim oynadı söyleyebilecek olan var mı? Aydın, kırk beş dakikanın yarısı solda, yarısı sağda; Kewell ilk yarı boyunca orta sahanın ortasında; Lincoln, Ayhan’la yan yana, Ayhan zaten hala ligin başladığının falan farkında değil. Bu kadar kargaşadan ortaya güzel bir oluşum çıkmıyor haliyle. Galatasaray’da görüntü şu: Kanatları kullanmak yasak, göbekte toplanıyoruz ve topu sıkıştırıyoruz, sonra da sürekli göbekten pasları zorluyoruz, koşmuyoruz, mücadele etmiyoruz, en büyük numaramız saha içinde bol bol yer değiştirme. Bu saydıklarımı yan yana koyduğumda seyri güzel, zevk veren bir oyunun ortaya çıkması imkansız. Galatasaray’da kanatların son 18 – 20 metresini kullanmak yasak gibi gerçekten. Bekler gerekli bindirmeleri yapmadıkları, kanat oyuncuları tek başlarına oraya girecek güce sahip olmadıkları için o bölgeler hiç kullanılmıyor. Oysa kanatları en kuvvetli takım Galatasaray ama fizik olarak yetersizler. Hal böyle olunca da Galatasaray’ı savunmak oldukça kolaylaşıyor. Yerinde durman yeterli, zaten oraya buraya koşan oyuncular yok. Orta sahanın ortasına duyan geliyor ama nedense dikine toplar çıkmıyor, sürekli bir topu geveleme, sıkıcı bir oyun stili.

Yine de Galatasaray’ın artıları var, Baros çok gol atacak gibi, Kewell böyle giderse Hagi’den sonra tribünlerin aradığı yabancı futbolcu olabilir, gol vuruşlarında ve son paslarda üst düzeyde, Meira müthiş pas atıyor, hem de öyle sadece yerden ya da sadece havadan değil, tüm pasları ayağa ve bilinçli, Volkan’da iyileşmeler var, De Sanctis’in topu sürekli ayağa oynaması olumlu, Alpaslan’ın oyuna girdikten sonraki kendine güveni ve asisti, Lincoln’ün biraz olsun kendini göstermesi. Bunlar hep olumlu şeyler ama hiçbiri takım olma adına değil, genelde bireysel performanslar. Takım olma olgusunun gelişmesi için yardımlaşma ve mücadelenin artması gerekiyor. Genel kanı Arda’nın ve Mehmet Topal’ın gelmesinin birçok şeyi değiştirebileceğine dair, buna katılıyorum fakat Galatasaray’ın esas Barış’ın eksikliğini çok hissettiği yönünde düşüncelerim. Tribünler onu pek beğenmese de Barış’ın Galatasaray’ın dinamosu olduğunu ve hem hücumda, hem savunmada çok şey kattığını düşünüyorum.

Bu oyunun üstüne koymak zor, oyunun altyapısı yok çünkü. Galatasaray, bu kargaşadan kurtulup kendi şablonunu ortaya koymalı ve isimlerin kim olduğuna önem vermeden kadrosunu kurmalı. Elinde tecrübelisiyle, genciyle müthiş bir takım var, bundan en iyi sonucu ancak böyle alabilir.