İlk yarı bitmemesine rağmen bitmiş gibi davranıp, bir ilk yarı değerlendirmesi yapacağım ama bu işe birkaç şey söylemeden de edemeyeceğim. Bu saçma iş tamamen yabancıların noelini evlerinde, ailelerinin yanında, neşe içinde geçirmeleri için tasarlandı. Oysa bunun tam tersi bir kural asla geçerli olmuyor hiçbir yerde. Mesela hiçbir Müslüman oyuncu kendi kutsal bayramında evinde, ailesiyle birlikte değil. O zaman bir yabancı futbolcu da Türkiye’ye gelirken bunu göze alacak ve ona göre gelecek. Saçma ama belki sözleşmesine böyle bir madde koyduracak. Kimsenin böyle bir şeye karşı çıkacağını ya da noelde evimde olamazsam Türkiye’ye gelmem diyeceğini sanmıyorum. Futbol şov işi, bunun böyle olduğunu dünyanın en güzel ligi olan Premier League kanıtlıyor. Madem tatildesiniz, futbol izlemek için daha güzel bir şansınız olamaz deyip, ligi devam ettiriyorlar. Devre arasında hiç transfer olmasa bile işin rengi çok değişecek. Hem de lig tam ateşlenmişken ara vermek mantıksızlık örneği, bu hafta sonu oynanması gereken maçlara bakar mısınız: Fenerbahçe-Trabzon, Sivas-Galatasaray. Ligin ilk dördü. Bekle babam bekle şimdi. Ligin kaderiyle oynanıyor böylece.

Neyse futbol dışından futbola dönelim. Liderle başlamak gerekir. Oturmuş kadrosu, bazen zevk veren futbolu ile sonuna kadar hak ediyor bulunduğu yeri Sivasspor. En önemlisi oturmuş kadroları, yapılanmaları. Bu takımın başında seneye kimin olacağını, bir futbolcu sakat ya da cezalıyken yerine kimin oynayacağını biliyorsun. Bu çok önemli, diğer kulüplere de örnek olması gerekiyor. Futbolları kadroya göre inşa edilmiş bir futbol. Topa sahip olmadan, Mehmet Yıldız’ın gücüyle hücum yapma çabası. İki yıldır meyvesini veriyor. Mehmet bu düzeyde olduğu sürece de verecek. Yalnız Sivasspor ve Mehmet Yıldız şu yanılgıya düşmemeli. Ne Mehmet şu anda bir büyük takıma gidip, yedek olmalı, ne de Sivasspor herkesin bir fiyatı vardır deyip Mehmet’i elden çıkarmamalı. Çok şey değişir. Tamam, Sivasspor Mehmet Yıldız demek değil, Balili’si, Musa’sı, Tum’u, Sezer’i vb. (saymakla bitmez gerçekten) var ama sistemin en önemli dişlisi Mehmet Yıldız ve o modelde birini bulmak neredeyse imkansız. Mehmet’le devam etmeleri halinde, işleyen makineye çomak sokmazlarsa herkesin çok istediği şampiyonluğa ulaşabilirler.

Lig ikincisi Trabzonspor’da ise işler tam tersi. Oturmuş bir kadroyu bırakın, daha önce birbirlerini tanımayan bir sürü futbolcuyla başladı Trabzonspor lige. Hatta o kadar ki, tanışma günü yapıldı kamptan önce. Fakat Ersun Yanal baştan sona doğru iş yaptı. Elinde bulunan ve kendisinin en iyi olduğuna inandığı on biri başından sonuna bozmadan oynattı. Futbolcular birbirleriyle oynama alışkanlığını edindi artık. Kötü oynadıkları maçlardan puanlar da çıkardılar. Bu olmuş, başa oynayan takım alışkanlığıdır. Kazanma iştahları sonsuz ve en büyük güçleri. Arkalarında da koskocaman bir şehir de var, hem de ilk defa bu kadar kenetlenmiş. Eğer iştahlarını kaybetmezlerse şansları var fakat yine de şampiyonluk adayım değil.

Bu yazı bitmez yarın devam edelim.