Vuslat bir başka bahara kaldı

Takım oyunundan uzak, bireysel yeteneklerin üzerine kurulu bir ekip, ancak bu kadar yol alabilir. Eğrisi doğrusuna denk geldiğinde, açıkçası şansımız yaver gittiğinde, bu eksiğimize rağmen kazanabiliyorduk ama dün akşam yapamadık.

Bosna iyi bir jenerasyon yakalamış olmasına rağmen bizden daha kaliteli bir kadroya sahip değil. Dzeko haricinde Milli Takımımız'da direkt oynayabilecek futbolcuları yok. Salihovic ve Misimovic de kaliteli oyuncular fakat bizim de o kalibrede adamlarımız var. Bosna’nın en büyük artısı: Doğru veya yanlış da olsa bir sisteme sahip olması. “Oyuncular” oynuyor, “hamallar” mücadele ediyor. Kimin ne yapacağı belli...

Biz de ise durum pek öyle değil. Doğaçlama bir futbol, oynadığımız... Bir gün Arda çıkacak piyasaya, öbür gün Tuncay; bir başka gün ise, başkası... Kimin ne yapacağı pek belli olmadığından her maç ayrı bir muamma bizim için. Kendimize has bir oyun tarzı ya da disiplin oluşturamadık yıllardır.

İki büyük hata...
Tüm bunlara rağmen Bosna’yı yenebilirdik. Bu maçta bana göre iki büyük hatamız vardı.
Birincisi, öne geçtikten sonra sakin kalamayışımızdı. Emre’nin golünden sonra ilk olarak rakibimiz panikledi; daha sonra da biz. Biraz sakin olup pas yapabilseydik her şey farklı olabilirdi.
İkincisi ise, geriden pas yaparak oyun kurmak yerine, hava hakimiyeti yeteri kadar olmayan Semih’in kafasına top şişirmemizdi. Zira bu toplar hep atak olarak döndü bize. Bu pas tercihini anlamak mümkün değil... Günümüz futbolunda artık alt sınıf takımlar bile geriden pas yaparak oyun kurmayı deniyor; biz ise arada sırada...

Bazı temel yanlışlarımız var. Hem de önemli yanlışlar. Bunları görmeden “Arda'nın 86. dakikada direkten dönen topu gol olsaydı, kaybetmezdik” dersek; bu tür maçları kaybetmeye devam ederiz...