Bu takım iyi beyler, dağılın..

Bir takım ya iyidir ya da kötü.
Aslında iyi fakat, gerçekte kötü diye bir şey yoktur.
Bir şey iyiyse iyidir, kötü ise kötü.
Beşiktaş iyi bir takım ama şimdilik kötü.

Suçlu yok. Yanlış çok.
Sezon başında, devre arasında yapılan tüm hamleler rakipleri korkuttu.
Devre arasında yapılan operasyon da büyük ölçüde doğruydu. Ama sonuçta ameliyat başarılı ama hasta mefta.

Dün, tüm hafifletici sebeplere rağmen bir ışık gördüm.
Muhammed, Furkan, Atınç, Doğukan ve Onur'u izlerlerken heyecanlandım.
Ne Almeida, ne Fernandez’i gördü gözüm.
Quaresma’yı Simao’yu Guti’yi hiç aramadım.
Yavru Kartallar ile çok başka bir rüyaya daldım.

Hele bir serbest vuruş vardı ya, Almeida’nın, topu üsten kebapçılar çarşısına kadar yolladığı.
Gol yapmış olsa da umurumda olmayacağı.
İşte tam orada Muhammedi aradı gözlerim.
“Atar mısın Mami” dedim içimden.
Bugün konuştum, o da Almeida amcasının gözlerine bakmış.
En ufak bir işaret beklemiş.
“Gel at lan şunu” demesini istemiş.
Belki Guti olsaydı yapardı bu kıyağı.
Ama olmadı. Belki de yıllar önce Sergen’in Kadıköy’de attığı sebest vuruşu, Mami kelepçeleyip götüremedi.
Portekizli’ye kızmadım ama benim düşündüğümü yapsaydı, bu sezon atacağı tüm gollere bedeldi.

Diyeceğim şu;
Schuster, zaten kaybolmuş bir sezonda bu çocukları kazansın. Korkusuzca oynatsın.
Tıpkı yıllar önce Serpil Hamdi Tüzün ve Adnan Dinçer’in yaptığı gibi.
Ali gibi, Metin gibi ,Feyyaz gibi oynatsın bu çocukları.
Atınç’ı Ferrari’ye Furkan’ı Ekrem’e, Muhammed’i de gerekirse Guti’ye tercih etsin.
Bu çocuklar çok fena parlıyor.
Ağabeylerinin yanında hiç sırıtmıyor.

Bir takım ya iyidir ya da kötü.
Tartışmaya gerek yok.
Bu takım iyi beyler.
Dağılalım…