Basketbol Şöleni başlıyor..
Bu dev organizasyona ev sahipliği yapmak gerçekten çok güzel bir duygu. Bir gurur… Umarım bu organizasyonun coşkusunu sadece seyirci olarak değil, sonuna kadar turnuvada kalarak bir oyuncu tadında yaşarız…

Son değerlendirmeye geçelim haydi!

Hazırlık maçlarının totaline bakalım.

Adidas İstanbul Cup’ta Yeni Zelanda, Sırbistan ve İran Milli Takımları ile oynadık. Sürpriz olmayabilecek şekilde Sırbistan’a yenildik ve diğer iki maçı kazandık. Galibiyeti Başarı olarak varsayarsak bu oran %33…

Bu turnuvadan sonra Sırbistan ile bir daha karşılaştık. Onda da yenildik.

Almanya’da Beko Super Cup’ta Litvanya, Hırvatistan ve Almanya ile oynadık.192 atıp 220 yedik bu 3 karşılaşmada. 0/3 , %0

Efes Pilsen World Cup’ta Lübnan ve Kanada’yı yenip Arjantin’e yenildik. 2/3, %66

Toplam 10 Hazırlık Maçında 4 Galibiyet 6 Mağlubiyet aldık. Galibiyetler; Yeni Zelanda, Kanada, Lübnan ve İran Takımlarına karşı alınmış… Yani favorileri ve iddaalı takımlara karşı yüzümüz gülmemiş.

En son başarımız 2001’de ev sahipliğini yaptığımız Avrupa Şampiyonası… Final oynamıştık. O kadrodan Hidayet, Ömer Onan ve Kerem bugün de takımda ve bakıldığında yine takım içinde en çok iş düşecek oyuncular sıralamasındalar… Gerek takım birliğini sağlamak gerekse de oyun içinde sazı ele almak, sorumluluk almak anlamında… Bu oyuncuların dışında ki oyuncular da oldukça tecrübeli ve yetenekli. Ancak topyekûn bir savaş gerek bu turnuvadan madalya ile dönmek için ve hazırlık maçlarına baktığımızda ışık yok.

Sistem takımı olamadığımız çok açık…

En basiti hücum organizasyonlarında bu durum kendini belli ediyor. Top birilerinin elinde patlıyor. Yeteri kadar varyasyon yok ya da etkili olunamadığı için kullanılamıyor. Oysa bireysel bakıldığında en kaliteli oyunculara sahip takımlardan biriyiz. Yıllar yılı yaşadığımız pota altında ki sıkıntı; Semih, Ömer Aşık, Oğuz, Kerem Gönlüm hatta ve hatta Ersan’ı da katarsak bu alana yok gibi. Bana göre hücum yönümüz en büyük sıkıntı ve bu aşılması gerekiyor. Yemezsek atarız değil, biz atarsak seyircinin de desteğiyle bir şekilde savunuruz olmalı düşüncemiz ki savunma takımıyız… Skor yapacak oyuncular da var. Bu strateji uygulanmalı. Yoksa boş dönülen hücumların moral bozukluğu savunmada bizi daha çok kaygılandırıp hata yapma olasılığımızı arttıracak ve motivasyonumuzu düşürecektir.

Tribünlerde bize yakışan atmosferi tüm dünyaya göstermeliyiz. Bizim dışımızda oynanan maçları birer basketbol sever olarak takip etmeli alkışlamalı; dahil olduklarımızda coşkumuzu kat kat arttırarak 12 Dev Adamı desteklemeliyiz. Ne kadar eleştirsek, bazı şeylerin yanlış olduğunu belirtsek, isyan etsek saç baş yolsak ta bu alanda tek takım milli takım… Organizasyon büyük ve Ülkemizde… Evlerde, Salonlarda, Kahvelerde, Arabalarda bayraklar hazır… Hep destek tam destek…

Şölen Başlıyor…