‘Çek’ bir galibiyet diyerek milli takımımıza olan inancımızı belirtmiştim.
Ne mutlu bana ki bu inancın karşılığında gelen mucizeye şahit oldum.
Evet mucize diyorum çünkü bazı şeylerin tarifi yoktur..
Mesela Çanakkale’de ki Kurtuluş savaşı Destanı’nda Seyit Onbaşı’nın sırtına alıp tek başına taşıdığı 276 kiloluk top mermisi ile batırdığı İngiliz Donanması’nın en güçlü gemisi..
Bunu kim akıl ve mantıkla tarif edebilir ki.
Bizim milli takımın Çek Cumhuriyeti galibiyetinin de akıl ve mantıkla tarif edilebilir bir yanı yok.
Özelikle 2-0 yenik duruma düştüğümüz son 15 dakika bu maçın çevrilmesi hem de böyle bir şampiyonada ancak masallarda olur diye düşünürdük.
Fakat ne masal ne rüya gerçeğin tam ortasındayız.
Türk milli Takımı bir rüyayı gerçekleştirip adını tarihe geçirdi.
Bana göre Çek Cumhuriyeti karşısında alınan bu zafer 2002 Dünya Kupası’ndaki üçüncülükle eş değerdir.
Ve yine inanıyorum ki bu galibiyet bize yarı finalin kapılarını sonuna kadar açmıştır.
Futbolun gerçeğini sahaya yansıttığımızda bizi bu kupada durdurabilecek bir takım olduğunu düşünmüyorum.
Büyük zaferler cesaretle ve inançla gelir.
Bizim zaferimizde son 20 dakikadaki cesaretimizle geldi.
Ve takıma taşlar yerine oturunca başarı kaçınılmaz oldu.
Sakatlıklar, kartlar, falanlar, filanlar…
Hepsi bir kenara..
Bu inançlı çocuklar böyle oynasın, Seyit Onbaşı’nın ruhu sahaya yansısın bizi kimse durduramaz.
Çılgın Türkler, Çekler’e haddini bildirdi şimdi sırada Hırvatistan var.