İspanya kupaya yakın

Avrupa Şampiyonası’nda artık final geldi çattı.
Gönül bu şampiyonanın finalinde bizimde olmamızı isterdi ama ne yazık ki umutlarımı yarı finalde Lahm’ın golü tüketti.
Öncelikle bu şampiyonanın ülkemiz için son derece olumlu geçtiğini söylemek gerekir.
Pek çok futbolcumuz yıldız olarak vitrine çıktı, Avrupa’nın gözde kulüplerinin transfer listesine girdi.
Teknik direktör Fatih Terim yeniden rüştünü ispatladı ve Avrupa arenasında önünü açtı.
Ayrıca millet olarak yeniden kenetlendik ve kendimize olan özgüvenimiz geri geldi.
Bütün dünyadan kendimize hayran kitlesi oluşturduk.
Bizim mağlubiyetimize üzülen milyonlarca insan vardı dünya üzerinde.
Sadece bu olay bile şampiyonadan ne denli karlı ayrıldığımızın en önemli göstergesi.
Bizim final oynamayı kıl payı kaçırdığımız bu dev organizasyonda son sözü ise Almanya ve İspanya söyleyecek.
İki dev takımın randevusundan galip ayrılacak olan takım adını 2008’in şampiyonu olarak tarihe not düşecek.
İki takımın kupanın başlangıcı itibariyle sergiledikleri performanslara bakarsak İspanyolların birkaç adım önde olduğunu görebiliriz.
Almanya grup maçları dahil oynadığı 5 karşılaşmanın sadece birinde sahaya üstünlüğünü tam anlamıyla yansıttı.
Portekiz karşısında 3-2 galip gelirken parlayan Almanların bu turnuvada çok öne çıktığını görmedim.
İspanyollar ise turnuvanın başından beri hep etkili oluyorlar.
Özellikle Ruslar karşısında iki kez aldıkları farklı galibiyetler büyüleyici nitelikteydi.
İki takımın teknik analizine fazla girmeyeceğim ama Almanların en büyük sıkıntısının kalede Lehmann’ın yapacağı hatalar ve savunmadaki Lahm olduğunu düşünüyorum.
Yoksa özellikle Ballack, Schweinsteiger gibi usta oyunculara ve Podolski gibi bir golcüye sahipler.
İspanya’nın kalesinde ise son derece güven veren bir isim Casillas var.
Sergio Ramos, İniesta, Xavi, Fabregas gibi çok sayıda yıldız oyuncusu bulunan İspanya’nın en büyük handikabı turnuvanın gol krallığına çok yakın olan Villa’nın oynamayacak olması.
Tabi bu durum Fernando Torres’in işini bir kat daha arttırıyor.
Her şeye rağmen kartları masa üstüne koyduğumuzda ve şartları değerlendirdiğimizde İspanya’nın kupaya daha yakın olduğunu söylemek mümkün.