Kazanmayı öğrenmek

Kazanmak bir alışkanlıktır.
Büyük takımlar kötü oynadıkları zaman bile kazanmayı becerirler.
Bunun bana göre iki nedeni var.
İlki rakibin ürkek bir futbol oynayarak sizin büyük takım olmanızdan dolayı çekinmesidir.
İkincisi ise futbolcuların kendine olan güvenleri nedeniyle maç boyunca rahat olmaları ve maç berabere dahi gitse nasıl olsa kazanırız diyebilmeleridir.
Bizim milli takımımızda şu an bu iki kuralda geçerli.
Çünkü Avrupa Şampiyonası’nda gelen üçüncülük ve final biletinin kıl payı kaçırılması futbolcuların kendine olan güveni azami ölçüde kazanmasını sağladı.
İsmetpaşa Stadı’nda oynanan Şili hazırlık maçı bunun bariz örneğiydi.
Ardından önceki akşam Ermenistan’da yapılan grup maçı da bunun en önemli göstergesi oldu.
Normal şartlarda bundan iki yıl önceki milli takım olsa tutuk geçen karşılaşmada bana göre golü bulamazdı.
Fakat futbolcuların kendine olan güvenine Fatih Terim’in doğru hamleleri eklenince galibiyet kaçınılmaz oldu.
Ermenistan karşısında alınan galibiyet bana göre çok anlamlı.
Anlamlı demem kesin olarak yanlış anlaşılmasın.
Olayın siyasi boyutu ve önemiyle ilgilenmiyorum.
Böylesi zorlu bir şampiyonaya üstelik deplasman galibiyetiyle başlamak önemli.
Üstüne üstlük mağlup ettiğimiz Ermenistan bu grupta özellikle kendi evinde çok canlar yakabilecek bir ekip.
Ben İspanya ve Belçika’nın Ermenistan’dan bizim kadar kolay galibiyet alıp döneceğini sanmıyorum.
Grubumuzdaki diğer maçlarda da beklenen sonuçlar alındı.
İspanya, Bosna Hersek’i tek golle geçerken, Belçika’da sahasında Estonya’yı 3-2 mağlup etti.
Yani 3 favori ekip ilk maçlarını galibiyetle kapattı.
Bu alınan skorlar açısından en anlamlısı ise hem zorluğu hem de deplasmanda olması nedeniyle bizim takımın galibiyeti.
Bazı meslektaşlarımız milli takımın futbolunu beğenmeyerek yerden yere vurma alışkanlığını ne yazık ki bırakmıyor.
Şöyle bir Dünya Kupası elemelerinin ilk maçlarına bakarsak artık dengelerin eskisi gibi olmadığını rahatlıkla görürüz.
Bakın
Slovenya karşısında mutlak favori olan Polonya rakibini evinde yenemedi.
Yine İsveç, deplasmanda Arnavutluk’a takıldı.
Norveç’in kendi sahasında fark atmasını bekleyenler İzlanda ile 2-2 berabere kalmasını nasıl yorumlayacak acaba.
Son şampiyonada Ölüm Grubu’ndan neredeyse çıkacak olan ve futboluyla büyüleyen Romanya, evinde Litvanya’ya farklı mağlup oldu.
Son Dünya Şampiyonu İtalya, Kıbrıs Rum Kesimi’ni deplasmanda son dakikada geçebildi.
Öylesine ilginç sonuçlar var ki kağıt üzerinde tahmin edilemeyecek nitelikte.
Bu bize dünya futbolunun artık birbirine çok yaklaştığını gösteriyor.
Bireysel yetenekler ve teknik tabiî ki önemli ama bir gerçek daha var ki o da çok çalışıp gününde olmak.
Yoksa sürpriz sonuçlar ortaya çıkabiliyor.
Hal böyle iken Ermenistan deplasmanında kazanmak altın değerindedir.
Ben millilerimizin Belçika önünde de sahadan 3 puanla ayrılacağına inanıyorum.
Türkiye bu grubu İspanya ile birlikte ilk iki içinde bitirir.
Kimin birinci kimin ikinci olacağını ise iki takımın arasında yapacağı maçlardan ziyade diğer ülkelerle oynanacak maçlar belirler.
Biz artık kazanmasını öğrendik.
Biz büyük bir takımız.
Lütfen bırakalım artık eleştiriyi de bunun tadını çıkartalım.