Eski bir şarkı takılı dudaklarımızda.
İçinde illa ki İzmir var.
İçinde illa ki özlem var.
Bir zamanlar diye başlayan sayısız hikaye, anı, enstantane var.
Altay var, Karşıyaka var, Göztepe var...
Ve Altınordu var kırmızısı ile laciverti boyunlara dolanmış.
Bir de şehrin adını taşıyan İzmirspor var.
Ama o İzmirspor şimdilerde yokları oynuyor.

"İzmir'in Süper Lig takımı neden yok?" diye sorgularken, İzmir'in adı 3. Lig'e düşüyor.
Hala ufak bir umut var. Ama çok ufak. Tükenmesi an meselesi. Tükenmez kalem gibi. Tükenmez kalemler de tükenir çünkü. Hala yazıyor ama yazının yarıda kalmasına az kaldı. 2000 senesinde Süper Lig'i hedefleyen takımdan bu yana çok şey değişti. Son maçını aşağı yukarı 100-150 kişiye karşı oynadı.
Onlar da gönülden bağlı olanlar.
İzmir'in adını taşıyan takımı koskoca İzmir'de izleyenlerin sayısı ne komik değil mi? Her maçını seyircisiz oynama cezası çeker gibi oynuyor İzmirspor.
Ne simitçi var stat önünde, ne çekirdekçi.
Onlar da gitmiyor. Ellerinde kalıyor çünkü sermayeleri.
Eski bir şarkı takılı dudaklarımızda.
İçinde illa ki İzmir var.
İçinde illa ki özlem var.
Eşrefpaşa var...

Şimşek var, ışığı gizli kalkmış. Korkutmuyor, ürkütmüyor. Gelen takımlar için hiç bir zaman deplasman olmuyor.
Evimde bir kaşkol var, lacivert beyaz.
Sandıktan çıkası gelmiyor.
İzmir'in adı düşüyor beyler...
Önce Göztepe...
Şimdi de İzmirspor...
Yazık... Çok yazık...