Tam 306 müsabaka duruyor önümüzde.
Bir takımın alabileceği en yüksek puan 102.
Kiminin hedefi zirve, kiminin ki ilk 10 içinde sağlam bir bölge.
500'ün üstünde oyuncunun sahne aldığı Hisseli Harikalar Kumpanyası.
Gidin sorun o 500'den herhangibirine muhakkak "Bu sene çok iyiyiz" der.
Hepsi başta iyidir yani.
Ama kabul edelim ki bazıları kötü.
Sadece farkında değiller.
Ama gerçekle yüzleşince bilinen hedefler çıkıverir ortaya.
Yani "Artık gelecek sezonun hesaplarını yapıyoruz" denir.
"Gençlere önem vereceğiz", "Alt yapıdan oyuncularımıza şans tanıyacağız"
Halbuki o oyuncular hep çevrededir.
Ama statüye uymak için, "Kural 6+2 ise biz de dışarıdan oyuncu getirelim" diyerekten adını bile duymadığınız yerlerden futbolcular getirilir. Sonra göndermeye çalıştığında sorunlar çıkar. Falan filan. Ve o gençleri gelecek sezonun kadrosunu oluşturduğunuzda göremezsiniz bir daha. Pişsin diye kiralık gönderilirler. Ama çocuk fırında unutulur ve yanar.
Başkanın Adamları filminde şöyle bir replik vardı.
"Bugüne dair iyi bir plan, yarına dair mükemmel bir plandan iyidir" demişti aktör.
Yani diyeceğim şu.
Bu sene görelim şu çocukları.
Ertelemeyelim artık.
Güvenelim biraz.
Fildişi Sahilleri'nden, Benin'den getirdiğimiz futbolculara nasıl güveniyorsak onlara da güvenelim.
Yanlış anlamayın.
Getirilen futbolcular kötü demiyorum.
Hatta getirmeyin diye de bir ısrarım yok.
Yıldızları getirirken bizim yıldızlarımızı da keşfedelim.
Bugüne dair iyi bir plan gerekiyor.
Ama B planı değil.
Hedeften sapınca hiç değil.