Orda bir köy var uzakta.
Adı görünen köy.
Ama Kadıköy takımı görünen köyü göremiyor.
Ve atasözünde denildiği gibi bir kılavuza gerek de yok.

4 maç oynadı Fenerbahçe.
Üçü lig, biri Şampiyonlar Ligi maçı.
Birini kazandı. O da İstanbul Belediye.
Unutanlara hatırlatayım.
Birini çift forvetle oynadı Fenerbahçe.
Ve kazandı.
Evet, İstanbul Belediye maçı.
Diğerleri Güiza. Yani tek forvet.
Birinde de sonradan çifte döndü.
Ama işin özü tek. Yani inat edilen.

Amaç ne? Ortayı kalabalık tutup Güiza ile vurmak.
Evet orta kalabalık da kuru kalabalık.
Deivid, Vederson hatta Aurelio varmış gibi düşünülen bir sistem.
İyi de hiç biri yok. Olanlarla da olmuyor.
Bu nedenle en iyisi çift forvet.

Yalnız mazeret hazır.
Neymiş o? Semih yok...
Pes...

Koskoca Fenerbahçe kulübü.
Devler Ligi'nde oynuyor.
Kulübesine bakıyorsunuz, Semih'in alternatifi yok.
Halbu ki kağıt üzerinde var.
Oynatılmama nedenleri sanki diğerlerinde olduğu gibi.
Yani Edu ve Lugano varken akla gelmeyen Yasin, Can, Önder'in pat diye takıma konup bekleneni verememesi gibi diğerleri de düşünülmüyor.
Sanki onların da hayal kırıklığı yaratmasından korkuluyor.
Oysa İlhan var orada.
Hani Semih'in adı nöbetçi golcüye çıktı ya bu çocuk ondan da şanssız.
O sonradan bile düşünülmüyor.
Ya Burak Yılmaz.
Burak Antalyaspor'da gole yakın oynadığı için Beşiktaş'a alındı.
Ama Beşiktaş'ta sağa çekilince kaybolup gitti.
Sonra Manisa'ya gitti. Orda da Antalya'dakine benzer oynatıldı.
Ve bu nedenle 2. kez İstanbul yolunu tuttu.
Pek sık yaşanmayan bir geri dönüş.

Ve ne Beşiktaş ne de Fener onu neden beğenip aldıklarının farkında değiller gibi.

Yani Fener'in derdi denildiği gibi ön libero falan değil.

Takımın önü.
Hem de en önü.