Üç kişiden dördü gazeteci olursa..

Babıali saygınlığını görmüş ve yaşamış biri olarak gazetecilik asaletini bazı anlar mumla arar olduk !...
Günümüzde her üç kişiden dördü gazeteci...

Eline kağıt kalem alan kendisini yazar, basit bir enstamatik makine alan foto muhabiri, her mikrofon uzatılan ise bilirkişi zannetmekte...

Eksik sosyo-kültürel yapısı, acınacak "Türkçe"si, bozuk diksiyonu, özürlü anlatım güçlüğü yanında nasıl oluşuyorsa, ukala ve çok bilmiş kişiliğiyle bazıları, fanatik, sübjektif ve saldırgan imajlarıyla (!) hala öğrenme, "fair play"i kavrama, sporun kardeşlik, dostluk duyguları içerisinde yarışmak erdemi konusunda cebelleşen sporsever kitleye yarardan çok zarar vererek, tüm zorluk ve problemlere rağmen bir çok branşta eskiden hayal bile edemediğimiz başarı trentlerine ulaşan sporumuzu bir kurt gibi kemirerek içerden zarar vermektedir... Özellikle spor sayfalarında ve TV programlarında bu tip kişilere sıkça rastlamaktayız...

Arkasına ensesi kalın (!) bir başkan, yönetici veya mevki sahibi gazeteciyi (!) alan ve hatta onlar tarafından beslenen (!) bu tip basın mensuplarından objektif ve olgun bir yazı, yorum, görüş beklemek, günümüzde maalesef aşırı iyimserlik haline dönüşmüştür...

Maçlar kapalı at gözlükleriyle, çoğunlukla tek taraflı ve fanatik seyredilmekte, yapılan yorumlar da buna paralel içerikli olmaktadır…

Takımının en önemli maçında, bir saf mahalle futbolcusunun bile yapmayacağı hatayı yaparak, amatör bir oyuncunun, bir mahalle maçında bile yapmayacağı ataları yaparak, bile bile sarı ve kırmızı kartı hak edenlerin formalarına ve camialarına ihanet ederek, böylesine basit bir şekilde güç durumda bırakmaları karşısında hala onu savunmaya kalkanları görebilmek insanı baştan çıkartmaya yetiyor !...

Bir de seyahat meraklısı, "küçük takılan" muhabirler var !... Takımlarının ve de Başkan ve yöneticilerinin dümen suyunda giderek seyahatleri ve avantaları hak edenler azımsanmayacak bir topluluk oluşturmakta…

Bu arada bazı TV starlarını da unutmamak gerek !... Yeşilçam emekçilerini ve jönlerini bile yaya bırakacak yetenekleri ile defalarca seyrettikleri, tartıştıkları ince pozisyonları (!) ahkam keserek değerlendirenlerin, saniyenin birimleri içerisinde her yeri, her şeyi ve her pozisyonu görüp, değerlendirip, karar vermek zorunda olanları yerden yere vurmaları aslında bilirkişi (!) yapılarının değil, aksine komplekslerinin bir acizlik ifadesi değil de nedir ?...

Sırf kendileri gibi fanatikleştirip körlettikleri o güzel duygulu insanlara sadist keyifler sunmak, sunarken de asla üzerinde olmayan kariyerleriyle, hakemlik müessesini yıpratmanın ve onurunu kırmanın yarardan çok daha fazla zarar getirdiğini anlayamayacak ruh yapılarına mı sahipler ?... Yoksa tutumları mesleki dejenerasyonlarının ve bunamalarının bir işareti mi ?...

Atılan fos, asparagas ve hafif manşetler... Gereksiz ve kaynaksız dedikodular... Özellikle transferlerle ilgili olarak, dayanaksız, asılsız haberler… Yaşasın tiraj !... Gerisi fasa fiso !...

Takımları takımlara kışkırtmak ve vurdurmak !... Zaten tam olgunlaşmamış, spor erdemi ve kültürünü anlayamamış ve hazmedememiş futbol tribünlerinin (Ne yazık ki basketbolda ve son zamanlarda voleybolda da görülmekte) karışmasına, dolayısıyla muhtemel olaylara defalarca çanak tutan, haddini aşmış sivri demeç yayınları ve körükleyici sivri fetvaları...

Olimpiyat Oyunları sevdasında ve hazırlığında bir ülkenin spor birimleri içerisinde en önemli halkayı oluşturan basınımızın, "Fair Play" olgusu içerisinde sportif olgunluğu ve doğruyu kitlelere yönlendirme ve yayma vazifesini yapması gereken bir yüksek okul olmasını her aklı selim ve aydın sporsever gibi ben de düşlemekteyim... Bu konuda, daha geç olmadan, daha dejenerasyona uğramadan bir milli seferberlik başlatmamız gerekmektedir...

T.M.O.K. ve T.S.Y.D. başta olmak üzere federasyonlara, basın & medya patronlarına ve spor müdürlerine, kulüp başkanlarına bu konuda gerçekten büyük işler düşmektedir... Ve inanın bunu gerçekleştirmek sanıldığı kadar da zor değildir... Yeter ki istensin ve el ele verilsin !...