Barış Manço'suz 10 yıl..

Dile kolay, tam 16,5 yıl menajerliğini yapmışım, 512 konserinin altında imzam var !... Yaptığım bu konserlerle, bağladığım ekstra konserlerle ona ve grubuna servet kazandırmışım… Manço Köşkünün mermerlerinde, parmaklıklarında sıvalarında damındaki kiremitlerinde alın terim var !...

Tüm bunlara rağmen, daima geri planda kalmayı yeğlemiş bir menajerim… Birlikte pek resmim bile yok !... İster mütevazılık, ister aptallık diye nitelendirin, altımda “Barış Manço” kaynaklı bisikletim yok !...

Zamansız ayrılışından sonra onun hakkında herkes konuştu, abuk ve aptalca, dahası hayasızca sözler sarf ederek resmen hainlik yaparlarken ben tam 10 yıl susmayı yeğledim… Kimsenin bilmediği sırları içime gömdüm, bazı evraklarını ve mektuplarını daima kilit altında muhafaza ettim.. Belki bana inanmayacaksınız ama çoğunu eşim ile bile paylaşmadım… Onlar özeldi… Hani derler ya mezara kadar gidecek sırlardı…

Konuşmadım… Çok zorladılar, servet teklif ettiler, elimin tersiyle hepsini geri çevirdim… Arkasından timsah gözyaşı dökenlerin, hayatlarına şaşalı devam edenlerin, ismini kullanarak, rant peşinde koşanların aksine yaşadığım mütevazı hayata devam ettim…

Evvelki gece onu kaybettiğimiz gecenin 10. yıldönümüydü… Bazıları ölüm kararının açıklandığı anı, yani 01 şubatı kullanmaktalar ama bu yanlış !... Onun 31 ocak 1999 yılının gecesi saat yaklaşık 22.20’de ambülansla Siyami Ersek Göğüs Cerrahisi Hastanesine getirdikleri anda kalbi durmuştu… O vücudu üzerine yaklaşık 2,5 saat reanimasyon ünitesinde gereken her türlü müdahale yapıldı ama ne yazık ki hayata geri döndürülemedi…

Ali Kırca onun Galatasaraylı bir dostu ve seveni olarak değer veren, daima hatırlayan ve hatırlatan bir habercidir… Bu yanı gerçekten bir vazife olduğu kadar bir vefa örneğidir… Bu yönünü takdirle karşılayanların başında geliyorum… İşte gene bunun bir örneğini evvelsi gece seyredilen, ancak çekimleri bir gece önce yapılan “SİYASET MEYDANI BARIŞ MANÇO ÖZEL” programında gördük…

Ama büyük bir çoğunluğun göremedikleri, işin bir de perde arkası vardı ki Ali Kırca ve ekibine hiç mi hiç yakışmadı…

Yaklaşık 2 hafta önce Show TV’den, Ali Kırca’nın asistanlarından bir bayan’ın telefonu, bu programın ilk duyurusu ve daveti olarak şahsıma yapıldı ve de benden davet edilmesi gerekenleri içeren bir liste yapmam ve de bildirmem için yardım istendi…

Bu yardım talebi Lale Manço’dan ve de ablası İnci İlbay’dan da istenmişti… Lale ve İnci yaptığım görüşmelerde aynı yardım talepleriyle karşılaştım… Ben genelde unutulacaklarından emin olduğum aşağıdaki şahıslarla temasa geçtim ve bir liste çıkararak gerek İnci’ye gerekse Ali Kırca ekibine geçtim… Geçerken de kendilerine yakışır yerlere oturtulmasını ve de söz hakkı verilmesini hatırlattım…

Kalipso Kralı Metin Ersoy, Hey Dergisi Yazı İşleri Müdürü Hulusi Tunca, ülkemizde elektronik müziğin öncüsü Gökçen Kaynatan, aynı zamanda diş hekimi de olan sanatçı Cantekin, Ali Kocatepe, Berkant, bir bilirkişi olarak gördüğüm ünlü fan kulüpçü Naci Keklik, yadigarı Melih Erdem, Kurtalan Ekspres’in çekirdek kadrosundan Celal Güven ve Caner Bora, tonmaysteri Bojidar Çipof, Hey dergisinin emektarlarından Nurcan Sabur ve ta Muğla’dan sırf bu program için gelen ilk piyanist şantörlerimizden Atilla Yelken’e bir “Hoş Geldiniz” diyen olmadığı gibi çoğunluğu benim gibi halkın arasına oturtuldu… Dördü dışında mikrofon uzatılmadı… Sahnede olmaması gereken o kadar çok kişi vardı ki ?...

Ekibi toy ve zayıf olabilir ama sonunda Ali Kırca’nın bu tip önemli konularda inisiyatifini kullanması gerekirdi, programa başlamadan gelen tüm konuklara bir “Hoş Geldiniz” demeyi esirgememeliydi…

21.00’de başlayacağı anons edilen çekimler saat 22.20’de başladı… “Tek bir sandalyelik yerimiz yok” denildi ama salonun yarısına yakını boştu… Ali Kırca da pot üzerine pot kırdı… Barış Manço’yu küpeli bile yapıverdi…

Kenan Doğulu ve Hakan Aysev’in Barış Manço şarkılarındaki performansları ve kattıkları yorum olağanüstüydü… Gecenin en anlamlı fotoğrafı, babalarının düetini sarmaş dolaş seyreden Doğukan Manço ve Emrah Karacaydı…

Bu arada Amerika’da olan Batıkan ile Belçika’da yaşayan ağabey Savaş Manço’yu da gözler aradı… Özellikle öne sürdüğü bazı yenilir, yutulur olmayan, kafaları epeyce karıştıran iddiaları ve suçlamaları nedeniyle Savaş Manço’nun orada olması da zaten beklenemezdi…

Sonuçta ama öyle ama böyle Barış Manço anıyla şanıyla bir kez daha anıldı… Ve bir kez daha görüldü ki, hala sevgisi ve bizdeki yerinde en ufak bir azalma olmamış… Üstelik özlemi katlandıkça katlanmış…

Onu kültür okyanusundaki engin kişiliğiyle bir kez daha anarken ve “Adam olacak çocuklar”ın hepsinin ülkemize şimdilerde ne kadar yararlı birer kimlik haline geldiklerini görürken insan ister istemez inanılır ve güvenilir lider arayışında olduğumuz bu tarihi döneme damgasını vuracak, gönlümüze su serpecek beklentilerimize cevap verecek, keşke rahmetlinin “Adam Olacak Devlet Adamı” diye de bir program yapabilme şansı ve zamanı olabilseydi diye düşünmüyor değil ?...