Perihan abladan Çiğdem'e...

Fenerbahçe Bayan Voleybol Takımı Aroma Bayanlar Liginde, final serisinde Eczacıbaşı Zentiva’yı 3-1’lik bir üstünlükle geçerek tam 38 yıl sonra Türkiye Şampiyonu olarak çok büyük bir özlemi ve susamışlığı giderdi… Bu sonuç aynı zamanda Müessese kulüplerinin hegemonyasındaki Şampiyonluklar serisini de noktaladı… Bir Galatasaraylı olarak kendilerini yürekten kutluyorum… Hakettiler, kazandılar !...

Yazımın başlığında yer alan Çiğdem’in kaptan Çiğdem olduğunu vurgulamama her halde gerek yok ?... Ama “Perihan Abla”, özellikle 40’lı yaşların altındakiler için merak konusu olabilir ?... Biliyorsunuz, ülkemizde çok meşhur “Perihan Abla”lar var ?...

Bir kere Perran Kutman değil ?... Türk Sanat Müziğimizin efsane seslerinden Perihan Altındağ Tüfekçi değil ?... Türk sinemasının hanımefendi oyuncusu Perihan Savaş da değil ?... Hayır, hayır köşe yazarı Perihan Mağden hiç değil, Romalı Perihan’ı aklınıza bile getirmeyin ?... Bu Perihan başka Perihan… Onlardan çok daha önemli bizim için ?... Çünkü bizden biri, gerçek ablamız, bir zamanların “Yenilmez Armada”sı Fenerbahçe Bayan Voleybol takımının ve de Milli Takımımızın kaptanı Perihan Özbilgin…

Şube kaptanlığını Kamil Dinçay ve antrenörlüğünü Deniz Esinduy’un yaptığı 1971-72’nin İstanbul ve Kütahya’da yapılan Türkiye birinciliklerini 24 maçta 24 galibiyetle kazanan takımın kaptanı Perihan ablanın Türk Bayan Voleybolunun gene efsane isimlerinden Güneş Çapa’dan şampiyonluk kupasını alırkenki tarihi fotoğraf, arşivimin bir köşesinde durur…

Tümü Milli Takıma çağrılan unutulmaz kadro Perihan Özbilgin (K), Sema, Tomris, Feyza, Perran, Nil Avunduk, Şeniz Kaban, İnci Dönmez Alev Ercins’ten kuruluydu ve de antrenörlüğünü Oral Yılmaz’ın yaptığı Galatasaray’ı 15-6, 15-1 ve 15-9’luk setlerle sahadan silmişlerdi… Bu aynı zamanda da küstürülerek Galatasaray’dan kopartılan Alev Ercins ve Şeniz Kaban’ın da bir nevi anlamlı müşterek cevabı niteliğini taşıyordu… O zamanlar ben de bir Galatasaraylı olarak camiamıza mal olmuş bu iki ismin Fenerbahçe’ye kaptırılmasını ve de voleybol hayatlarına bu kulüp çatısı altında nokta koymalarını uzun süre hazmedememiştim ?...

Perihan abla, aktif voleybolculuk hayatını sonlandırdıktan sonra uzun yıllar Voleybol Şubesinin sorumluluğunu üstlendi… Voleybolu önemsemeyen yönetimlerle didişti durdu… Yıllarını verdiği ve canından çok sevdiği kulübünden kendi değimiyle kovuldu… Akabinde çok önemli bir rahatsızlık geçirdi… Kapısını çalan o kadar çok az kişi vardı ki, kahroldu !... Başkan, çalıştığı idareciler, birlikte ter akıttığı sporcu arkadaşları… Vefasızlıktan öte saygısızlıktı bu…

Bugün bizzat onu telefonla arayıp kutladım… “Fenerbahçe” kelimesinin onun için ne denli önem taşıdığına bir kez daha şahit oldum…
Kırgındı Perihan abla… Başkanı Aziz Yıldırım’a, yönetici Mahmut Uslu’ya… ve daha pek çok kişiye…

Kütahya’daki maçı anımsattım… Şampiyonluk kupasını önümde nasıl kaldırdığını… Sevinç gözyaşlarını… Sesi titriyordu… Anlatacağı belki de çok şey vardı… Ama şimdi zaferi kutlamak ve keyfini sürmek zamanıydı… Kırgınlıkları aralayıp, bugünlere gelişteki payını düşünmek hakkıydı… Aziz’ler Mahmut’lar onun içindeki Fenerbahçe tutkusunu söndüremezlerdi… Çünkü o en az onlar kadar Fenerbahçeliydi…