Sadece Burhan Felek yıkılmadı..

ULU ÖNDER MUSTAFA KEMAL ATATÜRK'ÜN ANNESİ ZÜBEYDE HANIMIN ÖLÜMÜNÜN 87. YILDÖNÜMÜ DOLAYISIYLA, ONU RAHMETLE ANIYORUZ…

HEY GİDİ BURHAN FELEK HEY...
O salon inşa edilip, hizmete girdiği 1972 yılına kadar, voleybol maçlarımızı Spor ve Sergi Sarayı’nda (Şimdiki Lütfü Kırdar Kongre Merkezi) İTÜ’nün Gümüşsuyu’ndaki spor salonunda oynardık… Hele Spor ve Sergi Sarayı’nın üst salonu vardı ki, salonu kereste kaplı (!), camları kırıktı… Kış aylarında, özellikle gece maçlarında o kırık pencerelerden ayaz eşliğinde kar girerdi… Çoğu zaman alttaki soyunma odaları açılmaz, üst tribünlerin arasında soyunurduk… Sonraları devreye sırasıyla Burhan Felek Spor Salonu, Bağlarbaşı Spor Salonları, Eyüp ve Tozkoparan salonları girdi… Bu son salonlar genelde mahali voleybol liglerinin yükünü diğer birçok spor dalıyla birlikte sırtladılar…
Ama Burhan Felek Spor Salonu’nun yeri başkaydı… Orada oynamayan voleybolcu sayılmazdı… Orası bir Voleybol Mabediydi…Tüm voleybolumuzun yükünü çekmiş, sinesinde anılarımızı saklamış, oldukça yaşlanmış ama ona rağmen gıkını çıkarmamıştı…
Geçen gün beline kazmayı yedi… Ötenazi uygulaması yapıldı… Sadece Burhan Felek Spor Salonu yıkılmadı, mabedimiz, orada yaşadığımız anılarımız yıkıldı… Oysa bunu hak etmemişti… Tüm geçmişimiz molozlar altında kaldı… Kısacası yazık oldu… Amaç yerine çok daha büyüğünü, kapsamlısını ve modernini yapmaktı…
Herkes gibi bende kahroldum… Keşke o yeni proje başka bir yerde düşünülseydi... Olimpiyat Oyunları’na ev sahipliği hayallerinin (!) sürdüğü, salonların yetersiz kaldığı bir şehirde bir salon yıkıldı… Hem de Burhan Felek gibi bir salon...
Orayı çok arayacağız, çooook !...


GENE UNUTULDUK...
İnsan emek verdiği, dahası hayatını adadığı bir branşta unutulunca gerçekten çok üzülüyor… Hele söz konusu spor olunca... Hele hele en yakın gördüğü, önem verdiği, kader birliği yaptığı arkadaşları tarafından unutulunca...

Tabii ki orada değildim… Organizasyon çok güzel olmuş !... Kısa adı VAD olan ve bendenizin de kurucu üyeleri arasında yer aldığı Voleybol Antrenörleri Derneği organizasyonu üstlenmiş… İşin en duygusal ve vefa dolu anı eski hakemlerin gövde gösterisi olmuş… 83 yaşını devirmiş, eski Uluslar arası hakem ağabeyimiz Şani Güllü’nün 20-25 hakem ile birlikte düdük çalması, yüzlerce emektar voleybolcunun bu veda gününde hazır bulunması ve topla buluşması ile emsalsiz bir nostalji yaşanmış… Ancak iş antrenörlere gelince büyük bir ayıp yaşanmış… 40 yıllık hatırı olan bir fincan kahve kadar değer verilmeyen nice antrenör arkadaşımdan, tıpkı bana yapıldığı gibi bir davet esirgenmiş, yani kısacası çok görülmüş... Bunun özrü olamaz.. Eline servis atması için lütfen top verilmek için çağrılan Türk voleybolunun kilometre taşlarından Bülent Meriç’in bu yaşananlar, verilen değersizlik, unutulan efsaneler çok ağırına gitmiş… “Ölüler bile hatırlandı ama yaşayan ölüler unutuldu...” diyerek benimle beraber kurucusu olduğu bu derneğin türlü kahırlarını çeken Bülent kardeşim istifa etmiş... Gerçekten çok ama çok üzüldüm… Yüreği gibi evini de daima voleybolumuzun kurmaylarına açan Bülent Meriç’in istifanamesinde üzüntü kadar kızgınlık var…

BÜLENT MERİÇ’İN ARKASINDAYIM…
Türk voleyboluna büyük emeği geçen, gelmiş geçmiş en önemli antrenörler arasında ilk sıralarda yer alan BÜLENT MERİÇ kardeşime yapılan vefasızlık ben ve benim gibilere de yapılmış addediyor, kardeşimin arkasında yer aldığımı, istifamı cebimde taşıdığımı, en kısa zamanda da, gereken özrün resmen gerçekleşmemesi halinde gereken onurlu hareketi yapacağımı hatırlatmak gereği duyduğumu voleybol kamuoyuyla paylaşıyorum...
Gelecek yazımda kulüplere verilen saha kapama cezasının hakka ve hukuka yakışmadığı görüşümü sizlerle paylaşacağım…