İnanırsan, suda bile yürürsün...
Biz bu macerada, İsviçre maçıyla inanmaya başladık. İlk yarıyı çöp sepetine attıktan sonra, ikinci yarıda sahaya futbol için ne gerekiyorsa hepsini taşıdık. Biz, geriye dönüşlerin kralıyız. Bunu dünya söylüyor.

Çek Cumhuriyeti maçında daha feci bir geriye düşüşü, öne çıkma mucizesiyle başardık. 15 dakikalık olağanüstü futbol, bizi çeyrek finale taşımaya yetti. Hırvatları da inandığımız için devirdik. Dakikalar 119'u gösterirken başımızın üstüne kaynar sular boşaldı.

Dakikalar 122'yi gösterirken bu kez üstümüzde serin sular akıyordu. Saunadan çıkıp, denize atlamış gibiydik... Biz, mucizeler ülkesiyiz. Bir dakikada bile tarih değiştirebiliyoruz. Bunu bizden başka yapacak bir ülke yok...

İşte Rüştü...
Hayatının en kötü golünü kalesini terk ettiği için yedi. Bitime saniyeler kala, bu kez sahamızın ortasından Hırvat ceza sahasına doğru gönderdiği topun, golle sonuçlanacak bir assist olacağına inanmıştı. Hayatının en güzel pasını Rüştü'den alan Semih, hayatının en güzel golünü attı.

Eğer önümüzde oynanacak 5-10 saniye bile varsa, bu mucizeyi bizden başka kimse gerçekleştiremez. Penaltı atışları başlarken, biz yarı finaldeydik...
Çünkü kafa olarak bitmiş, tükenmiş Hırvatların, penaltıları ağlara gönderme şansı yoktu.
Biz, inanmış olmanın getirdiği mucize ile 10 penaltı atsak, hepsini gole çevirirdik. Baksanıza 5 değil, 3 penaltı ile işi bitirdik. Bütün dünya biliyor ki sahada Türkler varsa, mucize de vardır. Çünkü mucizenin adı Türk'tür!

Bu sıcak haziran günlerinin Türkiyeli geceleri yeryüzündeki herkese, hiçbir şeyin imkansız olmayacağını gösterdi. Türk olmakla gurur duyabiliriz...

Üstelik genelde bizi sevmeyenler bile, şimdi Türkiye'yi tutuyor. Çünkü onlar da böyle bir mucizeyi Türkler'den başka kimsenin başaramayacağını biliyor.