Maçı mı yazalım, yoksa bazı kesimlerin Gaziantepspor'un kaybetmesi halinde farklı senaryolarını uygulamaya geçireceği müsabakanın perde arkasını mı yazalım..

Öyle iki üçlü şeyli değnek ki, eliniz bulaşmaya görsün.. Bu nasıl bir duygu ki, salt birilerine ders vermek veya O'nu, veyahut Onları küçük düşürmek, zorda bırakmak için Gaziantepspor'un mağlup olmasını beklemek veya istemek..
Gerçekten nasıl bir duygu acaba ?
Neyse geçelim maça ve keyfimize bakalım.. Aslında ilk 45 dakikada keyif de zevk de yoktu..Aynı renklere sahip iki takımın da futbolun içine ettiğinin şahitleri olarak tribünde kahrolduk..
Hemen belirteyim, süper ligde bu sezon seyrettiğim takımlar içinde en kötü oynayan bu Gençlerbirliği idi..
İlk 45 dakikada "al birini vur öbürüne" dedirten müsabakanın, ikinci bölümünde Nurullah Sağlam'dan şu bize eskilerini hatırlatan bir hamle bekliyorduk.. Hani şu, görevini unutup, başka alemlere dalan, kafasındaki farklı tilkileri bir türlü atamayan, tam aksine onların esiri haline gelen ve yanlış üstüne yanlış yapan Nurullah Sağlam'ın.. İkinci yarıya çıkarken, baktık ki o kötü görüntüyü değiştirecek bir hamlesi yok.. -"Mutlaka yine birilerine kızmıştır ve inat edip Onlara ders vermek için değişiklik yapmamıştır" diyerek izlemeye başladık..
Neyse ki, Samet Aybaba'nın MİHRABI yerinde sandığı ve korkaklık sendromuna kapılarak asıl silahlarını kenarda tuttuğunu görerek teselli buluyoruz.. Gençlerden Mehmet Nas, biraz hareket getirmek istiyor ama yetersiz kalıyor..Bizim yabancılar 5 maçtan beri hala kendine gelememiş bir ruh hali içinde.. Deumi eskiyi aratır, Zurita ve İvan ondan geri kalır yanlarının olmadığını gösteriyor. Eduardo ise başta teknik direktörü olmak üzere herkesin tepkisini üzerine almaktan yorgun düştüğünü ve biraz bildiği var ise onu da unuttuğunu belgeler şekilde acemileri oynuyor.. Tabata ise Beto girene kadar sahada dolaşıp duruyor..
Galatasaray maçında yokluğunu çok büyüttüğümüz Murat Ceylan, her geçen gün küçülmeye devam ediyor.. Sağda Emrah, amatördeki Bostancı Kartalspor'un sağbekini "ben bundan daha iyi oynarım" diyerek isyan ettirecek noktaya getiriyor.. Mehmet Yozgatlı saçını kestirmesine rağmen fark edilmiyor..Erman Özgür, yeteneğini kafasındaki tilkiler ve o yöndeki düşüncülerinin daha ağır basması nedeniyle kullanamadığını açıkça itiraf ediyor.. Yani rakip Gençlerbirliği "yahu benim size yapacağım bir şey yok, niye korkuyorsunuz, ne olmuş size" diyor, bizimkiler ise "kardeşler, bizim kafamız karışık, içerde bin bir türlü işler oluyor. Öyleki bildiğimizi unutur hale geldik"diye cevaplıyor..
Dakikalar ilerliyor, gözlerimiz kenardaki yedek kulübesinde Beto'ya takılıyor.. -"Madem 18 kişilik kadroda, demek ki oynayabilecek durumda, Nurullah hoca hala bu adamı niye kenarda tutuyor" derken, tribünler "Beto Beto" diye inlerken, dakikalar 62'ye vardığında bu futbolcu ile birlikte Sağlam icatlı santrfor Mehmet Polat oyuna giriyor.. Bu değişim tribünleri daha da hareketlendirince, saha içinde kıpırdanmalar başlıyor.. Gençlerbirliği'nde panik havası, Gaziantepspor'da güven duygusu ağır basıyor.. Kendiliğinden oluşan bu hava Beto'yu daha fazla motive ediyor ve beklenen goller geliyor.. Mağlup duruma düştükten sonra Samet Aybaba'nın aklı başına geliyor ve takımını daha cesur oynatmaya, ilerde daha çok çoğalma teşebbüsüne girişiyor. Ama balık baştan kokar misali, maçın başındaki düşünceleriyle takımını peşin mağlup ettiğinin farkına bile varmıyor. Nurullah Sağlam ise, geç de olsa doğru işler yaparak, alınan 3 puanla nefes alırken, tribünlerde bulunan herkese "inşallah hoca bundan sonra aklını başına toplar da, takımdaki huzurluğa yol açacak pasiflikten kurtulur, doğru yerde yanlış konuşma huyundan vazgeçer, tüm enerjisini sadece futbol takımı üzerine, ama doğrular adına yoğunlaştırır" dedirtiyor..