Zorlanmadan

İlk 45 dakikada 2-0'lık skorla soyunma odasına girince herhalde kafalar maç bitti düşüncesiyle İnter ile yapılacak 90 dakikaya kilitlendi. Ama Mehmet Yılmaz'ın attığı golle skor 2-1'e gelince tekrar iş ciddiye bindi ve 4-2'lik sonuç sağlandı. Son söyleyeceğimizi baştan söyleyelim, dünkü maça damgayı vuran kişi Alex'ti.

Saha içinde verdiği inanılmaz pasların üstüne üç de gol atarak hat-trick yapan bir futbolcu için başka ne diyebiliriz ki. Fenerbahçe'nin yedek kulübesi de kuvvetli. İşte Gökhan Gönül yoksa Önder Turacı var, Lugano yoksa Yasin var, Deniz Barış yoksa Tümer Metin var. Tümer deyince, ona da bir paragraf açmak lazım.

Tümer uzun süredir forma giyemiyor. Dün ilk 45'te yaptığı mücadeleyi beğendim. Ondan beklediğimiz ince pasları, ince hareketleri sahada gördük. İkinci yarıda oyundan düştüğü dakikalarda Zico'nun, kendisini Selçuk ile değiştirmesi çok doğru bir hareketti. Orta sahadaki üstünlük tekrar kazanıldı.

Milano'ya yansısın
Fenerbahçe, Şampiyonlar Ligi'ndeki önemli maçlarından önce ligde hep sıkıntı yaşayan takımdı. Bu sefer daha rahat bir galibiyet alındı. İlk devre tribündeki taraftarlar takımın iki golünden sonra işin bittiğini düşündüler.

Alex ile Semih'in golleri çok güzeldi ama bu arada Deivid ve Aurelio'nun yaptığı asistler de harikaydı. Dikkat ediyorum Semih, sanki genç takımdan çıkmış bir futbolcu gibi tekniğini her geçen gün daha yükseltiyor. Topu alması, indirmesi, oyuna sokması mükemmel. Attığı gol de çok güzeldi. Ama yine diyorum ki dünkü maçı anlatırken Alex'i ayrı bir yere koymak gerekir. Tabii bu arada Fenerbahçe kalesine 2 gol atan Mehmet Yılmaz'ı da unutmamak şartıyla. Ankaraspor iyi takım, hak ettiği yerde değil. Bir-iki pozisyon dışında futbolun içinde kalmaya gayret gösterdiler. Onları kutluyorum. Fenerbahçeli futbolcuların ve taraftarların kafası salı günü yapılacak İnter maçında. Umarım bu maçın morali Milano'ya da yansıyacaktır.