Herkese bir haller olmuş!

Atatürk'te Orduspor'a karşı ilk yenilgi, ilk hüsran. Oysa ki her şey çok güzel başlamıştı. Taraftar ve bando soğuğa rağmen takımının yanında, karşılaşmanın ilk yarısı da Eskişehirspor'un istediği gibi rakibine oranla daha baskılı başlamıştı.
Tabii ki Orduspor'un da zaman zaman ileri çıkışlarını ve Ivesa'ın saha zemininin azizliğine uğradığını da unutmamak gerekiyor.
Belki de Ivesa'nın hatasında Hasan Kabze biraz daha becerikli olsa ya da Safet zamanında yetişemese ilk yarı da maç kopmuş olacak, taraftarın yönetime olan tepkisi bu kadar hafif olmayacaktı.

İkinci yarı daha kontrollü ve daha baskılı bir Eskişehirspor beklerken, Orduspor takımı maçı daha çok istediğini ve kazanan tarafın kendileri olması için ellerinden gelen çabayı gösterdi. Hasan Kabze'nin ortasında da Stancu pozisyonu iyi değerlendirerek Eskişehirspor'un galibiyet umutlarını Manisa'ya bıraktı.

Dün, bir Eskişehir rüyası yine hüzünle sonladı. Her şey düzelecek, yeni başlangıçlar olacaktı. Olmadı. Yapamadık, beceremedik. Galibiyete hasret kaldık. Geçtiğimiz haftalarda SipasTv'deki canlı yayında da açıkladığım gibi; Eskişehirspor'u zor ve çetin bir süreç bekliyor.
Ne kadar borçsuz kulübüz denilse de görünen hiçte öyle değil. Maddi yönün dışında bilgisayar başında futbol menajerlik oyunu oynar gibi idarecilerden birine daha sorulmadan getirilen hoca ve eski yardımcıların gönderilmesi 4. sıradaki takımı play-off'dan bile uzaklaştırır hale getirdi. Yanlış politika başka düşünceler işin içine girince sonuç yine hüsran oldu.

Karşımızda bir Mehmet Yıldız örneği var. Eskişehirspor'da faydalanabilecek bir şekilde kullanılabilseydi belki de bu kötü gidiş bir nebze olsun hissedilmeyecekti. Gol atacak oyuncu sıkıntısı çekiyorsun, Kris 'alacaklarımı alamadım' diye çıkıp gidiyor, çok mücadele eden oyuncun Serdar sakat ve üstüne Mehmet Yıldız'ı gönderiyorsun. Hadi onu da geçtim, bir de Alper'i başka takıma vermeye kalkıyorsun. Bir de mücadele eden Bülent Ertuğrul'un sakatken. Bu nasıl bir düşüncedir bilinmez, ama bunun sağlıklı bir düşünce olmadığı apaçık ortada.

Evet, Eskişehir'de herkese bir haller olmuş. Yönetiminden, taraftarına, futbol anlayışından, kültürüne kadar. Büyüklerimizin söylediği futbol kültüründen, çok çok uzaktayız artık. Hatta çok geriye gitmeye de gerek yok. Süper Lig'e yıllar sonra çıktığımız sene bir Galatasaray, bir Fenerbahçe maçını kim unutabilir ki?
Tribünler hınca hınç dolu; tribünden yönetime, teknik kadrosuna, oyuncusuna tam destek geliyordu. Yönetim ve teknik kadro taraftarın sesine kulak veriyordu. Şimdi ise herkes başka bir alemde, 'sen kimsin ki benim karşımda' dercesine. Taraftar yönetime haklı olarak yükleniyor, üstüne üstlük sihirli bir el taraftarı ikiye bölüyor. Şu anki duruma bakın. Taraftarlar, kendi taraftarına küfür ve hakaret edebilecek kadar değişiyor. Orduspor karşılaşmasında da görüldü ki taraftar kapalı ve açık tribün olmak üzere iki zıt görüşe bölündü. Bu yönetim anlayışıyla artık eski sevilen, örnek gösterilen kulüp olmaktan çıktı Eskişehirspor ve şimdi ise sadece değer kaybediyor.