Derin darbe..

Bir darbede Samsun'dan geldi 26. haftada. Yine aynı taktik anlayış, aynı futbol anlayışı. Yine aynı hüsran.

Rakip Mesut Bakkal üçüncü maçında ikinci galibiyetini alırken, Ersun Yanal'ın takıma alışmasını üzerinden tamı tamına 7 lig maçı geçiyor kazanılan sadece Manisa ve Belediyespor maçları. Bu maçlarda da hava şartlarının ve şansın Eskişehirspor'dan yana olduğunu söylemezsek yalan söylemiş oluruz.

İki hafta önceki Belediyespor gibi kaygan zeminde ayakta durmakta zorlanan bir Samsunspor göremedik. Aksine 10 kişi kalmasına rağmen gol arayan bir rakiple karşı karşıya geldik. Ligdeki konumu itibariyle can havli ile saldıracağı besbelli ortadayken, son yarım saat 10 kişi kalmış rakibimiz karşısında varlık gösteremedik.

Bu karşılaşmada da Sezgin, Bülent Ertuğrul ve Safet'in yokluğunu önemli ölçüde hissettik. Orta sahada Pele performansıyla hayal kırıklığı yarattı. Dede düşük oyun temposunu arttırmakta zorlanırken, Tello kendi çabasıyla bir şeyler yapmaya çalıştı. Kamara 60. dakikaya kadar tek golcü durumda bekledi. Batuhan'ın da oyuna girmesi hiçbir işe yaramadı. Takımda çift forvet anlayışının olmaması ve bu oyuncuların yeterince beraber oynatılmaması ne Kamara'nın ne de Batuhan'ın gerçek performansını ortaya koyamamalarına sebep oluyor.
Tabi ki Samsunspor'u da küçümsememek gerekiyor. Uğur Boral, Fink, Serdar Özkan ve Gekas gibi kaliteli futbolcuları ile sahaya çıktı.

Oynanan futbol ve kaybedilen onca puana rağmen Eskişehirspor'un ilk 8'deki yerini hala koruyor. Skibbe öyle bir miras bırakmış ki, kazanmasak bile hala Avrupa'ya gitme hedefindeyiz. Ancak korkarım böyle giderse bireysel olarak seçilen yanlış hoca seçimi ve yanlış yönetim politikaları Eskişehirspor'u çok zor durumda bırakacak. Kaç maçtır derinden gelen olumsuz sinyaller geçtiğimiz hafta Fenerbahçe'yi yenen Karabükspor ardından da şampiyonluk adayı Fenerbahçe maçlarıyla hat safhaya ulaşacak. Bundan sonra işimiz artık çok zor…